GEDICHTEN

 

Kamers behangen met vergeeld verdriet,

dwalend verdwaald in krochten en gehuchten

van dertigerjaren armoe, vijftigerjaren karigheid,

verdoemenis van verleden en heden: zeeën

en oceanen gevuld met zoute tranen.

De ijdele hoop houvast te vinden in vriendschap,

omgang met kennissen, collega’s, gelijkgestemden,

een geloof, maar onbereikbaar voor en door anderen

en geloof niets meer, anders en beter dan de vlucht

voor een onbewust besef daarvan.

 

© Coos de Goede 2021

16. aug, 2021

5

Nieuwe reacties

07.11 | 15:53

Meesterlijk bedacht!