GEDICHTEN

Noodgedwongen begonnen aan een lange

bange reis die ze zullen gaan tot elke prijs

sporen volgend van hen die voorgingen

sporen achterlatend voor hen die nog volgen

door gebieden en over zeeën die vaak voor

de lol worden bezocht, maar voor hen slechts

de kortste weg vormen tussen dat waarvoor

ze gingen en dat waarop ze wanhopig hopen.

Bussen en treinen die al dan niet komen

of gaan, met te veel van hen gaan

schepen of wat daarvoor door moet gaan

die met te veel van hen de zee opgaan

en vaak met veel van hen vergaan.

De eigen schepen in achter zich verbrand

want gebrandschat of in puin hun huis, dorp

of stad, geliefden en bekenden uit het oog of

erger verloren, door het lot verworden tot

nummers of zelfs vijanden gaan ze voort

door het leven gedreven zolang ze overleven.

Hopend op genade voor een nieuwe toekomst

wantrouwig beoordeeld door vreemden die

wellicht niet in hun schaduw konden staan

toen ze die nog hadden, maar in wier schaduw zij

nu niet durven te gaan staan, zich vastklampend aan

hen die hun wel weer schaduw en toekomst gunnen.

18. dec, 2015

4

Nieuwe reacties

07.11 | 15:53

Meesterlijk bedacht!