SCHETSEN

 

Toch ook maar een afspraak gemaakt voor de boosterprik. Dat was al eerder gedaan maar toen vond de trombosezorg de bloedwaarde van echtvriendin niet goed. Nu wel. Jullie worden op zondagmiddag, avond al bijna, verwacht in een tent van de GGD naast de Rai op het Europaplein. Eerder kregen jullie prikken in de RAI zelf, maar dat kan kennelijk niet meer. Jullie zijn trouwens ook een paar keer geprikt in een GGD tent bij het Buikslotermeerplein in Amsterdam Noord. Het houdt niet op, dit gaat al de vijfde prik worden! Nog afgezien van de jaarlijkse griepprik.

Echtvriendin zou het liefst met de tram gaan. Zij heeft het niet zo op de metro, is bang dat ze er in valt, terwijl dat risico in de tram of de bus toch net zo groot is. En jij houdt haar bij het in - en uitstappen altijd goed vast.

Maar van de tram kan deze keer geen sprake zijn, want het is de zondag van de marathon. En hoewel jullie dus pas laat in de middag ter plaatse moeten zijn, doet de tram het Europaplein dan nog niet aan. Daarom met de metro onder de hardloopdrukte door. Eerst met de bus naar het Centraal Station en dan de diepte in.

Bovengekomen op het Europaplein wordt echtvriendin onwel. Je schiet toe om haar te ondersteunen maar houdt haar bijna niet. Een jongeman ziet het en vraagt of hij kan helpen. Je zegt dat ze flauw dreigt te vallen. Hij komt je helpen haar overeind te houden. Jullie stellen vast dat ze ergens zou moeten kunnen zitten maar zien geen bank. Gelukkig zegt echtvriendin dan dat het wel weer gaat en neemt de neerwaartse druk inderdaad af. Voorzichtig laten jullie haar los. Ze blijft overeind.

De jongeman zegt dat hij voor alle zekerheid nog even in de buurt blijft. En er blijkt wel degelijk een zitbank vlakbij te zijn, maar die werd aan jullie zicht onttrokken door een bloembak. Je gaat naar de bewaking van de GGD tent om een rolstoel te regelen. Geen probleem. Triomfantelijk kom je ermee terug. De jongeman wordt hartelijk bedankt.

Met echtvriendin in de rolstoel en jij er achter doorlopen jullie de prikprocedure. Daarna nog een kwartiertje afwachten of de prik geen kwaad doet. En hoe gaan jullie terug? Echtvriendin zegt dat ze zich toch nog niet zo geweldig voelt. Zij oppert een taxi.

Weer buiten is er geen taxi te bekennen. Als jullie de rolstoel inleveren vraag je de bewakers of er toch niet ergens taxi's staan. Nee, je zult er een moeten bellen. Maar dat wordt dan weer wachten en daar hebben jullie geen zin in. Echtvriendin zegt dat ze het toch maar weer met de metro gaat proberen. En daarmee, later ook met de bus, verloopt de terugreis vlot.

Het plan was nog ergens wat te gaan eten maar echtvriendin wil naar huis. Daar kook jij en eten jullie. Ondertussen wordt echtvriendin snipverkouden, met alle kenmerken van dien. En natuurlijk steekt ze jou aan. De volgende dagen is zij zeer verkouden en tamelijk grieperig, ben jij tamelijk verkouden en zeer grieperig.

 

 

27. okt, 2022

7

Nieuwe reacties

07.11 | 15:53

Meesterlijk bedacht!